Rzeczowniki

Rodzaj rzeczownika
Rzeczowniki w języku angielskim nie posiadają rodzaju gramatycznego (nie ma rozróżnienia form męskich i żeńskich).

Kiedy jednak odnosimy sie za pomocą zaimków osobowych (he/she/it) to muszą one zgadzać się z faktycznym rodzajem osoby lub przedmiotu (jeśli nie da się określić rodzaju to używamy rodzaju nijakiego: it):

This is a boy. He is tall. - To jest chłopiec. On jest wysoki.
This is a girl. She is clever. - To jest dziewczynka. Ona jest mądra.
This is a car. It is black. - To jest samochód. On jest czarny.
This is a mare. She is fast. - To jest klacz. Ona jest szybka.

Czasami używa się rodzaju żeńskiego w odniesieniu do samochodów, łodzi, samolotów, itp... Ma to oznaczać, że to o czym mówimy, nie jest dla nas już tylko przedmiotem, ale czymś więcej:

I have a boat. She is a real beauty. - Mam łódź. To prawdziwa piękność.


Przedimek nieokreślony (a/an)
Przedimek ten stosujemy kiedy mówimy o czymś nieunikalnym (kiedy nie chodzi nam o żaden konkretny przedmiot ani żadną konkretną osobę):

Give me a book. - Daj mi książkę (jakąkolwiek).
I want an apple. - Chcę jabłko (jakiekolwiek).

Przedimek ten występuje w dwóch formach (a/an). Krótszą formę (a) stosujemy kiedy wyraz po przedimku zaczyna się od spółgłoski, natomiast gdy wyraz po przedimku zaczyna się samogłoską, to używamy (an):

a book - (jakaś) książka
a cat - (jakiś) kot
a ladder - (jakaś) drabina

an apple - (jakieś) jabłko
an orange - (jakaś) pomarańcza
an eagle - (jakiś) orzeł

Jeśli pomiędzy przedimkiem a rzeczownikiem stoi przymiotnik (lub inna część mowy) to o formie przedimka decyduje wyraz stojący bezpośrednio po nim:

a green apple - zielone jabłko
a white eagle - biały orzeł
an open book - otwarta książka
an expensive car - drogi samochód

Przedimek nieokreślony występuje tylko przy rzeczownikach w liczbie pojedynczej.


Przedimek określony (the)
Przedimek ten stawiamy przed rzeczownikiem, kiedy mówimy o czymś, lub kimś, konkretnym (wspomnianym wcześniej, wskazanym, jedynym w swoim rodzaju, itp...):

This is a dog. The dog is clean. - To jest pies. Pies (ten) jest czysty.

W powyższym przykładzie mamy dwa zdania. W pierwszym z nich użyto przedimka nieokreślonego (a), ponieważ jeszcze nie znaliśmy tego psa, nie był to żaden konkretny pies. W drugim zdaniu odnosimy się do psa pozanego już w zdaniu pierwszym (do konkretnego psa), dlatego używamy przedimka określonego (the).

Rozważmy dwa przypadki:

1) I have a dog. A dog has four legs.
W tym przypadku, drugie zdanie odnosi się do jakiegokolwiek (statystycznego) psa, opisuje ogólną tendencję psów do posiadania czterech łap :)

2) I have a dog. The dog has four legs.
W tym przypadku, drugie zdanie odnosi się do konkretnego psa (mojego psa, poznanego w zdaniu poprzednim). Wypowiedź ta oznacza, że ten konkretny pies ma cztery łapy (bez względu na to ile łap mają inne psy).


Liczba mnoga rzeczowników
Liczbę mnogą rzeczowników w języku angielskim najczęściej tworzy się przez dodanie końcówki -s:

a cat - cats
a dog - dogs

Kiedy rzeczownik kończy się na: -s, -ss, -x, -sh, -ch lub -o, to liczbę mnogą tworzy się przez dodanie końcówki -es:

a bus - buses
a dress - dresses
a box - boxes
a watch - watches
a hero - heroes

W rzeczownikach zakończonych na literę „y” poprzedzoną spółgłoską występuje zamiana końcówki -y na -ies:

a baby - babies
a city - cities

Rzeczowniki zakończone na -f lub -fe zmieniają końcówkę na -ves:

a life - lives
a knife - knives
a wife - wives
a half - halves
a thief - thieves

Niektóre rzeczowniki posiadają nieregularną formę liczby mnogiej:

a man - men
a woman - women
a person - people

Po kolei:

statystyka